1991, Nr 144

Przeglądaj

Ostatnie zgłoszenia

Teraz wyświetlane 1 - 11 z 11
  • PozycjaOpen Access
    Zastosowanie życicy wielokwiatowej w żywieniu bydła. Cz. III. Wartość pokarmowa suszu w życicy wielokwiatowej w żywieniu bydła opasowego
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Urasińska, Anna; Wołczak, Janina; Petkov, Krum; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej
    Scierniankę z życicy wielokwiatowej wysuszono w suszarni bębnowej. Na podstawie analiz chemicznych zielonki i suszu obliczono straty składników pokarmowych metodą bilansową. Ponad 10-minutowy czas suszenia zielonki w temperaturze 700-800°C spowodował nadmierne straty wszystkich składników pokarmowych, w tym głównie białka (26%) i karotenu (71%), a także obniżenie współczynników strawności, które dla substancji organicznej kształtowały się na poziomie 64%, a dla białka ogólnego wyniosły 46%. W rezultacie 1 kg suszu z życicy wielokwiatowej zawierał 0,66 jednostek owsianych (j. ow.) i 43 g białka strawnego, co upodobniało go pod względem wartości pokarmowej do suszu z kukurydzy. Susz z życicy zastosowany jako wyłączna pasza w żywieniu młodego bydła opasowego spowodował przyrosty ok. 590 g masy ciała, przy zużyciu 9,5 j. ow./kg przyrostu.
  • PozycjaOpen Access
    Zastosowanie życicy wielokwiatowej w żywieniu bydła. Cz. II. Wartość pokarmowa życicy wielokwiatowej jako wsiewki w zboże, w żywieniu młodego bydła opasowego
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Wołczak, Janina; Petkov, Krum; Urasińska, Anna; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej
    Stwierdzono, że życice wielokwiatową charakteryzuje duża ilość cukrów (ok. 16% w suchej masie - sm.) oraz mała zawartość białka ogólnego (ok. 14% w sm.), co stwarza korzystny stosunek białkowo-energetyczny oraz pozwala na pełne pokrycie potrzeb energetycznych zwierząt i równoczesne wyeliminowanie nadmiaru białka w dawce. ! Niewielki udział włókna surowego (22,5% w sm.) oraz powolne tempo lignifikacji trawy zadecydowały o wysokim współczynniku strawności substancji organicznej (75%). Pobranie przez ok. 280 kg byczki średnio 44 kg zielonki (dzień/szt.) świadczyło o wysokiej - smakowitości życicy, a uzyskane 750 g przyrosty masy ciała można zaliczyć do zadowalających zwłaszcza wobec braku pasz treściwych w dawce.
  • PozycjaOpen Access
    Zastosowanie życicy wielokwiatowej w żywieniu bydła. Cz. I ocena składu chemicznego i plonowania życicy wielokwiatowej jako wsiewki w zboże
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Petkov, Krum; Wołczak, Janina; Urasińska, Anna; Seidler, Stefan; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra żywienia Zwierząt i Gospodarki Paszowej
    Badania nad życicą wielokwiatową odmiany Multimo, wysianą w jęczmień jary dotyczyły oznaczenia podstawowego składu chemicznego, zawartości cukrów, kompleksu węglowodanowo-ligninowego, ß-karotenu oraz wybranych makropierwiastków. Po upływie 30 dni od sprzętu rośliny ochronnej uzyskano bogato ulistnioną (ok. 80% liści) przydatną dla celów pastewnych zielonkę. Życica wielokwiatowa zawierała w stadium strzelania w źdźbło od 15 do 19% cukrów w suchej masie i odznaczała się bardzo powolnym tempem lignifikacji. Dzięki dużej zawartości energii i małemu udziałowi białka ogólnego (ok. 2,4%)jest ona trawą szczególnie przydatną w okresie żywienia paszami wysokobiałkowymi. Duży plon ściernianki (22 t zielonej i 4 t suchej masy z 1 ha) umożliwił sprzęt ok. 4 tys. jednostek owsianych. Oznaczony in vitro współczynnik strawności substancji organicznej osiągnął wartość w granicach od 67 do 70%.
  • PozycjaOpen Access
    Zmiany wskaźników biometrycznych klaczy elitarnych półkrwi hodowanych w stadninie koni Nowielice w latach 1967-1985
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Janiszewska, Jolanta; Kupiński, Krzysztof; Tabiszewska , Iwona; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra Hodowli Koni; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra Hodowli Koni; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra Hodowli Koni
    Badania prowadzono w SK Nowielice w latach 1967-1985. Pomiarami objęto wszystkie klacze elitarne, stanowiące materiał wyjściowy stadniny (59 szt.) oraz klacze stacjonujące w stadninie w roku 1985 (106 szt.). Ponadto przeanalizowano wpływ rasy ojców (pełna krew angielska, rasa wielkopolska i hanowerska) na wymiary ich córek. Opierając się na średnich z pomiarów obliczono indeksy selekcyjne i postęp hodowlany. Stwierdzono, te stado klaczy z 1985 r. jest wyższe od wyjściowego z 1967 r. o 4,7 cm, a obwód nadpęcia - większy o 0,95 cm, przy zachowaniu właściwego wskaźnika kościstości. Postęp hodowlany wysokości w kłębie i obwodu nadpęcia w latach 1967-1985 wyniósł odpowiednio: 3,14 i 0,26 cm. Stosowany w kojarzeniach rasowy dobór ogierów doprowadził do znacznego wyrównania pokrojowego klaczy, o czym świadczy niższa niż w stadzie wyjściowym wartość odchylenia standardowego i współczynnika zmienności. Uzyskano konia spełniającego w dużym stopniu wymagania pokrojowe stawiane współczesnym koniom sportowym.
  • PozycjaOpen Access
    Zależności miedzy wybranymi wskaźnikami oceny nasienia a cechami charakteryzującymi wzrost i rozwój buhajów w czasie oceny osobniczej
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Udała, Jan; Akademia Rolnicza w Szczecinie, Katedra Higieny i Rozrodu Zwierząt
    Badania przeprowadzono na 50 buhajach rasy czarno-białej w wieku 13,5 mieś. Z parametrów charakteryzujących wzrost i rozwój buhajów w czasie o ceny osobniczej brano pod uwagą masą ciała w 400. dniu, przyrost w ciągu 121-360 dni, wysokość w kłębie i obwód klatki piersiowej w 400. dniu. Między tymi cechami a objętością ejakulatu, koncentracją plemników, zawartością fruktozy i aktywnością fosfatazy kwaśnej obliczono współczynniki korelacji. Wyniki pozwalają przypuszczać, te wraz ze wzrostem wskaźników oceny zdolności opasowej buhajów zwiększy się objętość ejakulatu i aktywność fosfatazy kwaśnej oraz relatywnie zmniejszy się koncentracja plemników i za wartość fruktozy.
  • PozycjaOpen Access
    Wskaźniki jakościowe i biochemiczne nasienia buhajów w różnych grupach genetycznych i wiekowych
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Udała, Jan; Katedra Higieny i Rozrodu Zwierząt
    Wykonano badania nasienia pobranego od 51 buhajów rasy czarno białej podzielonych na 6 grup genetycznych w zależności od pochodzenia ojcowskiego oraz od 41 buhajów podzielonych na 6 grup wiekowych od 2 do 7 lat. Wykazano, że zmienność genetyczna istotnie wpływała na: objętość ejakulatu, procent plemników o ruchu postępowym, zmiany morfologiczne pierwotne i wtórne oraz aktywność aminotransferazy asparaginianowej (AspAT), dla których współczynniki odziedziczalności (h²) wynosiły od 0,56 do 0,75. Nie stwierdzono natomiast istotnego wpływu czynnika genetycznego na kształtowanie się: koncentracji plemników, procentu plemników żywych, aktywności fosfatazy kwaśnej i zawartości fruktozy, dla których współczynniki h² mieściły się w przedziale od 0,08 do 0,29. Optymalny w użytkowaniu rozpłodowym buhajów okazał się wiek od 3 do 6 lat.
  • PozycjaOpen Access
    Badania nad fizycznymi właściwościami mikroklimatu w cielętniku ogrzewanym na 304 stanowiska
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Górski, Stanisław; Tupaj, Sławomir; Łazoryszak, Maria; Strutyńska, Danuta; Katedra Higieny Rozrodu Zwierząt; Katedra Higieny Rozrodu Zwierząt; Katedra Higieny Rozrodu Zwierząt; Katedra Higieny Rozrodu Zwierząt
    Badania przeprowadzono w cielętniku na 304 stanowiska (dla cieląt w wieku od 10. do 90. dnia życia) w lutym, marcu i listopadzie 1985 oraz w styczniu 1986 r. W okresie badań w cielętniku działały centralne wodne ogrzewanie i wentylacja elektryczna. Badania prowadzono metodą momentalnych pomiarów psychrometrycznych i katatermometrycznych oraz ciągłych pomiarów termohigrograficznych. Temperaturę powierzchni ścian, szyb i ram okiennych mierzono za pomocą termometru termistorowego. Stwierdzono, że przy temperaturze na zewnątrz od –10,8 do 7°C średnie wartości badanych wskaźników mikroklimatu wynosiły: temperatura od 10,6 do 18,9°C, wilgotność bezwzględna – od 6,23 do 8,92 g/m³, wilgotność względna – od 56 do 70%, ruch powietrza – od 0,08 do 0,16 m/s i ochładzanie – od 23,4 do 37,8 mW/cm². Wskaźniki te tylko sporadycznie przekraczały wartości normatywne, były jednak znacznie zróżnicowane przy różnej temperaturze zewnętrznej i zmieniały się w zależności od strefy pomieszczenia, co można tłumaczyć małą fachowością obsługi centralnego ogrzewania i nieprawidłowym wietrzeniem budynku. Temperatura i wilgotność względna powietrza w cielętniku kształtowały się niezależnie od temperatury na zewnątrz, co świadczy o zachowaniu autonomii termicznej budynku. Średnie wartości różnicowego wskaźnika wilgotności bezwzględnej wynosiły od 1,81 do 4,90 g/m³ i przy temperaturze na zewnątrz poniżej 0,2°C każdorazowo przekraczały zalecaną wartość 3 g/m³, co świadczy o niedostatecznej w tym czasie wentylacji cielętnika. Centralne ogrzewanie zabezpieczało przed skraplaniem się pary wodnej na powierzchni ścian, szyb i ram okiennych (temperatura tych powierzchni kształtowała się powyżej punktu rosy), jak również skutecznie obniżało wilgotność względną powietrza w cielętniku.
  • PozycjaOpen Access
    Ocena zależności między tymi samymi cechami użytkowymi owiec w różnym wieku
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Lachowski, Włodzimierz; Katedra Hodowli Owiec i Zwierząt Futerkowych
    Na podstawie oszacowanych wartości współczynników korelacji fenotypowej i współczynników regresji badano wpływ wieku na poziom zależności między wybranymi analogicznymi cechami wzrostu i rozwoju oraz użytkowności wełnistej u owiec rasy kent. Badania przeprowadzono na 152 jarkach pochodzących z miotów pojedynczych w gospodarstwie Żukowo (Stadnina Koni w Nowielicach) w latach 1985–1987. Stwierdzono, że wiek nie wpływał na wartość szacowanych zależności pomiędzy wybranymi cechami wzrostu i rozwoju badanych jarek, natomiast zauważono nieznaczny wpływ tego czynnika na wartość szacowanych zależności pomiędzy wybranymi cechami ich użytkowości wełnistej. Możliwe jest więc stosowanie tych samych kryteriów selekcji dla tej grupy owiec niezależnie od ich wieku. Obliczone wartości współczynników korelacji wskazują, że wyniki pomiarów zoometrycznych, masa ciała oraz wysadność wełny u młodych owiec mogą być miarodajnymi wskaźnikami tych cech dla owiec starszych.
  • PozycjaOpen Access
    Czy hierarchia ssania i wielkość miotu decydują o przyszłej rozrodczości loszek
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Czarnecki, Roman; Palusiński,, Jaromir; Delecka, Aleksandra; Kawęcka, Maria; Serkowska, Irena; Katedra Hodowli Trzody Chlewnej i Koni; Katedra Hodowli Trzody Chlewnej i Koni; Katedra Hodowli Trzody Chlewnej i Koni; Katedra Hodowli Trzody Chlewnej i Koni; Katedra Hodowli Trzody Chlewnej i Koni
    Badaniami objęto 300 miotów (2851 prosiąt), w których urodziło się od 10 do 12 prosiąt. Pierwszym analizowanym czynnikiem była wielkość miotu, w którym odchowywały się prosięta. Standaryzacji miotów dokonano w 1. dniu po oprosieniu, stosując dosadzanie lub odsądzanie zwierząt. Wyodrębniono 3 grupy miotów o różnej liczbie prosiąt (8, 10 lub 12 sztuk). Drugim badanym czynnikiem była partia wymienia, którą ssały prosięta: przednia (od 1 do 3 par sutków) i tylna (od 4 do 7 par sutków). Rozrodczość loszek (395 sztuk) oceniono na podstawie ich płodności potencjalnej (liczba ciałek żółtych i embrionów) oraz stanu narządów rodnych w 33. dniu ciąży. Masa prosiąt przy urodzeniu nie decydowała o wyborze partii wymienia. W miotach mniej licznych i przy przedniej partii wymienia hierarchia ssania ustalała się szybciej, a prosięta odznaczały się zdecydowanie większą masą w 21. dniu życia. Przeprowadzona standaryzacja miotów nie poprawiła przyszłej rozrodczości pochodzących z nich loszek, nie wpłynęła na nią w sposób istotny również partia wymienia, którą ssały loszki.
  • PozycjaOpen Access
    Wzrost masy trzustki bydła domowego (Bos taurus L.) w okresie płodowym
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Babula, Zofia; Katedra Zoologii
    Absolute and relative average weight of the pancreas (BMT and WMT) and allometric equations for relationship between pancreas weight (Y) and body weight (X) were determined at 294 foetuses of Black and White domestic cattle (148 males and 146 females). The following results were obtained at the consecutive stages of growth: early foetal period - BMT = 0,634 g, WMT = 0,106%, log Y = 1,119 log X - 3,21; the middle of foetal period - the first phase - BMT = 1,828 g, WMT = 0,09%, log Y = 1,172 log X - 3,637; the middle of foetal period - the second phase - BMT = 4,57 g, WMT = 0,079%, log Y = 0,99 log X - 3,044; late foetal period - BMT = 11,383 g, WMT = 0,079%, log Y = 0,458 log X - 0,876. For all foetuses together: BMT = 4,204 g, WMT = 0,091%, log Y = 0,915 log X - 2,779.
  • PozycjaOpen Access
    Analiza zależności między aktywnością enzymów w surowicy krwi owiec a elementami użytkowości mięsnej
    (Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1991) Chomiczewska-Mazaraki, Aleksandra; Woźniak, Zenon; Katedra Hodowli Owiec i Zwierząt Futerkowych Instytut Ekonomiki, Organizacji i Kierowania; Katedra Hodowli Owiec i Zwierząt Futerkowych Instytut Ekonomiki, Organizacji i Kierowania
    In search of the relationship between the biochemical indicators of blood and the utility traits of sheep the investigation was conducted on two age-groups of the Polish Merino male-lambs. The investigation included the weight of male-lambs at the age of 2 and 28 days, and 3, 6 and 12 months, the index of individual performance and the wooliness at the Ist shearing. The activity of the following enzymes: AspAT, ALAT, GGTP, AAP and LAP was determined in the blood serum of the animals. Correlation and regression analysis between two and many variables, tween the examined biochemical factors and the production effects. As a result significant differences in the value of the analyzed utility traits between single and twin-born male-lambs were observed in fa vour of the singles. No significant difference in the activity of the analyzed enzymes in blood of the singles and twins of the same age-group during the year was noted, it occured however between subsequent years. Regression and correlation analysis indicated that the dependence between the enzymes activity and utility traits was mainly non-linear. Since the majority of correlation coefficients was insignificant it can be stated that enzymes activity in the studied population was not explicitly related to the value of the analyzed utility traits.